Antoine de Saint-Exupery

Antoine Marie Roger de Saint-Exupery [czyt.sętegzjuperi] urodził się w Lyonie 29 czerwca 1900 roku we francuskiej rodzinie hrabiowskiej.

Dzieciństwo spędził u ciotki nie opodal Amberieu. Uczył się w szkołach katolickich. Uczęszczał do szkół w Sainte-Croix-Mans w Szwajcarii i w Paryżu. Bardzo wcześnie ujawniły się jego wszechstronne talenty. Z jednej strony pisywał bardzo zgrabne wierszyki, z drugiej zaś wykazywał duże zainteresowanie techniką. Mając np. 12 lat skonstruował „rowerolot”, przypinając do dziecięcego roweru skrzydła z naciągniętych na ramę prześcieradeł.

Nie zdał egzaminów do Szkoły Morskiej. Zdecydował się więc na studia w Szkole Sztuk Pięknych. W czasie studiów na politechnice opatentował kilkanaście usprawnień i rozwiązań technicznych dotyczących budowy silników samolotowych i pilotażu. Niektóre z nich wykorzystywane są do dziś.

Już w 1912 roku po raz pierwszy leciał samolotem. W 1921 roku zostaje powołany do służby wojskowej, którą odbywa w Strasburgu w lotnictwie. Mając 21 lat otrzymał dyplom pilota cywilnego, rok później pilota wojskowego. Po ciężkim wypadku musiał przejść do rezerwy. Zaczyna pisać i w 1925 roku publikuje swoje pierwsze opowiadanie związane z lotnictwem.

Od 1926 roku latał jako pilot – oblatywacz, odbywał regularne loty pocztowe. Pracował w firmie zajmującej się przewozem poczty z Tuluzy do Dakaru. Zatrudniony jako kierownik portu tranzytowego linii lotniczych trafił do Port Juby w Rio de Oro – hiszpańskiej warowni wciśniętej między ocean a pustynię w Zachodniej Afryce. Następnie wyjeżdża do Ameryki Południowej, by zbadać tam możliwość założenia nowych linii lotnicych.

W 1929 roku został pracownikiem przedsiębiorstwa Aeroposta Argentina i latał na liniach środkowo- i południowoamerykańskich. Po bankructwie zatrudniającej go firmy, Saint-Exupery angażuje się w Air France. Próbuje – bez powodzenia – pobić rekord długości lotu na trasie Paryż – Sajgon. W latach 1936-1937 kilkakrotnie przebywał jako reporter w rozdartej wojną domową Hiszpanii. W 1938 roku próbował lotu z Nowego Jorku do Ziemi Ognistej. Ciężko ranny w wypadku podczas wyprawy, spędził w Nowym Jorku długie miesiące rekonwalescencji. W czasie kilku lat pracy pilota często miewał wypadki. Naliczono mu ich około stu.

W 1943 roku w wyniku własnych starań powołany do służby lotniczej. Zginął w 1944 roku w drodze powrotnej do bazy. 31 lipca 1944 roku jego samolot wystartował z Borgo i skierował się na Korsykę. Prawdopodobnie został zestrzelony przez Niemców i spadł do morza.

_{@malyKsiaze365 [11/365]}